Çocukken, Hıdırellez günü bizden büyük abiler ve ablalar boş bir alana
kocaman bir ateş yakarlardı ve başlarlardı sırayla üzerinden atlamaya.
Biz küçükler önce bir korkar uzaktan seyrederdik, sonra yavaş yavaş
araya girer biz de katılırdık aralarına. Hatta ateşin üzerinde biriyle çarpışmışlığım
bile vardır. Allah'tan ikimizde ateşin dışına düşmüştük de bir şey
olmamıştı.
Hatıralarımda bir de dilek tutma ile ilgili görüntüler var. Mesela bir abla bir ev yapmıştı, içine anne, baba ve iki çocuğu temsil eden taşlar koymuştu. O zamanlar bunu niye yaptığını anlamamıştım tabii :) Meğerse; Hızır ve İlyas As'ın bir araya geldikleri gün olan Hıdırellezde her türlü
dileğin onlar tarafından yerine getirileceğine inanı/lıyormuş.
Gelelim AhırKapı Hıdırellez Şenliklerine...
AhırKapı'da Hıdırellez Şenliklerine yıllardır katılmak istiyordum, bu yıl kısmet oldu bir uğradım. Şahsen benim beklediğim gibi değildi.
Öncelikle hıdırellez şenliği değil bira şenliği demek daha doğru olur. Her sokakta yığın yığın biralar ve bunları satan sokak sakinleri vardı. O kalabalık ve gürültüde bira xx lira diye satıyorlardı.
Biralar ellerinde dans eden, eğlenen sokaklar dolusu insan vardı ve iğne atsanız yere düşmez deyimi burası için söylenmiş olabilir. Eğlence için gerekli tüm aksesuarlar orada oturanlar tarafından düşünülmüştü. Tefler, paralı pullu kemerler ile tam kına gecesi kıvamında idi. Müzik zaten Ahırkapı müzisyenleri tarafından icra ediliyordu.
Modernize edilmiş dilek ağaçları her sokakta mevcuttu. İnsanlar dilek ağacına bir şeyler asıyorlardı. Tabii küçük bir mebla karşılığında... Çok kalabalıktı. Bir yerde durmak isteseniz bile arkadaki insan seli buna izin vermiyordu. Ahır Kapı Hıdırellez Hatırası afişleri de düşünülmüştü. Neredeyse her sokakta vardı. Fotoğraf çektirmek isteyenler benim gibi kuyruğu görünce vazgeçiyorlardı.
Her köşeyi döndüğünüzde mis gibi gözleme, köfte, mısır vb. kokular burnunuza geliyordu. İnsanlar ellerinde biralar boş buldukları yerlerde dans ediyorlardı. Sokaklar hınca hınc dolmuştu ve tüm sokakları dolaşıp aradığımı bulamayarak Ahırkapıdan ayrıldım.
Alkol kullanıyorsanız ve dans etmeyi de seviyorsanız bu şenlik tam size göre. Ama benim gibi alkollü içecek tüketmeyip bir de dansdan hazetmiyorsanız uzak durun derim. Bir de ateşin üzerinden atlanmayan bir Hıdırellez mi olur? Tüm sokakları ateş göreceğim diye gezdim ve bulamadım. Büyük ihtimal Zerdüşlükten kalma bir gelenek olan ateş yakıp üzerinden atlama ritüeli Hıdırellezin en keyifli tarafı... Gerçi o kadar kalabalığın içinde ateş yakılamayacağı da aşikardı ama umut dünyası işte :)
Önemli Not: Facebook sayfasındaki etkinlikten duyup katıldım şenliğe. Yol tarifi verilirken Cankurtaran Öğretmen Evi ya da Sosyal Tesisleri yanı gibi ifadeler eklenirse insanlar taa Sarayburnu'ndan oraya boş boşuna yürümek zorunda kalmazlar.
